پیکربندی اولیه یک خودروی هدایتشونده خودکار (AGV) معمولاً شامل ساختار بدنه خودرو، سیستم محرکه، سیستم کنترل، سیستم ناوبری و سیستم منبع تغذیه است. این اجزا به طور هماهنگ کار می کنند تا عملیات مستقل AGV و وظایف جابجایی مواد را فعال کنند. یک پیکربندی سیستم به خوبی طراحی شده-برای اطمینان از پایداری، قابلیت اطمینان و کارایی عملیاتی AGV بسیار مهم است.
ساختار بدنه وسیله نقلیه به عنوان پایه AGV عمل می کند و عموماً از یک شاسی، یک سکوی باربر-و یک پوسته بیرونی تشکیل شده است. طراحی آن باید استحکام سازه را با انعطاف پذیری عملیاتی متعادل کند. شاسی معمولاً از فولاد یا آلیاژ آلومینیوم ساخته میشود تا از ظرفیت تحمل بار و دوام کافی در حین برآورده کردن الزامات عملیاتی در شرایط مختلف کاری اطمینان حاصل شود. بسته به سناریوی کاربردی خاص، ساختار بدنه را می توان در پیکربندی های مختلفی طراحی کرد، مانند بکسل، بلند کردن، یا زیر{4}}سواری (غرق شده).
درایو و سیستم های کنترل هسته AGV را تشکیل می دهند. سیستم محرک معمولاً شامل موتورهای محرک، مکانیسم های کاهش و مجموعه چرخ است که حرکت رو به جلو و عقب و همچنین کنترل فرمان را امکان پذیر می کند. سیستم کنترل مسئول دریافت داده های ناوبری و دستورات وظیفه و انجام تنظیمات{2}زمان واقعی حرکت وسیله نقلیه است. این کار با حفظ عملکرد پاسخگو و مکانیسم های ایمنی قوی، عملکرد پایدار را در طول مسیر تعیین شده تضمین می کند.
سیستم های ناوبری و منبع تغذیه برای پشتیبانی از عملکرد مستقل AGV ضروری هستند. فنآوریهای ناوبری متداول شامل نوار مغناطیسی، کد QR، لیزر، و ناوبری مبتنی بر بینایی{1}}میباشد که همگی تشخیص مسیر و موقعیتیابی را تسهیل میکنند. سیستم منبع تغذیه معمولاً از باتریهای لیتیومی یا سرب-اسیدی استفاده میکند و مکانیسمهای شارژ خودکار یا تعویض باتری{4}}را برای اطمینان از کارکرد مداوم طولانیمدت و راندمان عملیاتی بالا در خود جای میدهد.